Bijna zeventien jaar lang stond Sarah op de dansvloer. Door gezondheidsproblemen moest ze die passie uiteindelijk loslaten. De herinnering aan die jaren neemt ze mee naar Eigen Regie, waar ze haar creativiteit opnieuw kwijt kan en samen met de andere deelnemers aan een voorstelling werkt.
In haar getuigenis vertelt Sarah hoe ze via Eigen Regie haar passie voor dans en theater opnieuw kan beleven, waarom het belangrijk is om haar verhaal te delen en hoe de warme verbondenheid binnen de groep haar kracht geeft. Ze wil tonen dat mensen met een handicap niet in een hokje thuishoren en dat je niet altijd aan de buitenkant ziet wat iemand meemaakt.