Nick deed al eerder ervaring op als figurant. Zo stond hij mee op het podium van een grote musicalproductie van Studio 100, voor zalen met duizenden mensen.
Maar tussen al die acteurs en dansers viel hem iets op.
“Ik zag geen mensen met een zichtbare handicap”, vertelt hij. “Ik kreeg het gevoel dat ik mijn onzichtbare handicap moest verzwijgen. Alsof ik anders misschien niet meer mocht meedoen.”
Dat gevoel bleef hangen. Steeds vaker stelde hij zichzelf dezelfde vraag: “Als ik op een podium kan staan, waarom zouden andere mensen met een handicap dat dan niet kunnen?”
“Ik kreeg het gevoel dat ik mijn onzichtbare handicap moest verzwijgen. Alsof ik anders misschien niet meer mocht meedoen.”
Met Eigen Regie wil Nick het publiek tonen hoe het leven met een handicap er uitziet. Ook de dingen die mensen niet zien.
“Meestal zie je niet wat iemand meemaakt,” vertelt Nick. “Een groot deel van onze cast heeft een onzichtbare handicap. Pas als je hun verhaal hoort, begrijp je waarom sommige dingen moeilijker zijn in het leven.”
Waarom theater? Voor Nick is het antwoord simpel. “Je kan mensen rechtstreeks in het hart raken en je voelt meteen de reactie van het publiek. Mensen beleven het samen. Dat maakt het zo krachtig.”
Diezelfde intensiteit is ook voelbaar binnen de groep. Mensen die elkaar eerst niet kenden, delen persoonlijke verhalen en kwetsbaarheid met elkaar.
“Hoe meer we repeteren, hoe meer mensen zich openstellen, hoe emotioneler het wordt. Dat worden vriendschappen voor het leven.”
"Met theater kan je mensen rechtstreeks in het hart raken. Je voelt meteen de reactie van het publiek. Mensen beleven het samen. Dat maakt het zo krachtig."
Het project legt verschillende drempels bloot waar mensen met een handicap dagelijks tegen botsen. Soms letterlijk. Zo bleek het moeilijk om rolstoeltoegankelijke theaterzalen te vinden.
“Ik heb veel zalen moeten contacteren”, vertelt Nick. “Veel podia zijn gewoon niet toegankelijk voor zware elektrische rolstoelen. Dan voel je opnieuw: er wordt eigenlijk geen rekening met ons gehouden.”
Volgens Nick toont dat hoe weinig vanzelfsprekend inclusie vandaag nog is. Toch zijn die frustraties voor hem geen reden om op te geven. Integendeel.
"We pakken zelf de controle en bepalen hoe we onszelf laten zien. We laten ons niet in een hoekje wegduwen."
Voor Nick is Eigen regie ook een bewijs dat dromen waargemaakt kunnen worden. Maanden geleden vertelde hij voor het eerst over zijn idee. Vandaag oefent hij samen met een volledige cast en crew verschillende scènes.
"Ik ben ontzettend blij dat ik heb doorgezet", besluit Nick. "Maar ik ben vooral trots dat we hier nu zélf ons verhaal vertellen. We pakken zelf de controle en bepalen hoe we onszelf laten zien. We laten ons niet in een hoekje wegduwen, maar staan trots op een podium. In 2027 spelen we onze voorstelling op vijf locaties in Vlaanderen. Dan is het aan het publiek om te kijken. En vooral: om te luisteren."
Nick