Natacha heeft een warm hart voor theater, poëzie en mensen. Al van jongs af aan voelt ze zich thuis op een podium. Vandaag gebruikt ze haar woorden en ervaringen om anderen te raken en moeilijke onderwerpen bespreekbaar te maken. Met Eigen Regie krijgt ze opnieuw de kans om op het podium te staan. Een kans die voor haar veel meer betekent dan alleen maar toneelspelen.
Natacha leeft met verschillende chronische aandoeningen, waaronder fibromyalgie, zeer uitgesproken en vroegtijdige polyartrose, vestibulaire migraine en long covid. Veel van haar klachten zijn onzichtbaar, maar hebben een grote invloed op haar dagelijks leven. Doorheen de jaren heeft ze steeds meer hulpmiddelen nodig en moet ze voortdurend zoeken naar een nieuw evenwicht tussen wat ze graag wil doen en wat haar lichaam toelaat.
“Ik ben iemand die heel veel wil doen, maar ik zit vaak gevangen in een lichaam dat niet meewerkt.”
Toch wil Natacha zich niet laten herleiden tot haar aandoeningen. Ze is actief als vrijwilliger, deelt haar ervaringen als ervaringsdeskundige en schrijft poëzie over het leven, verlies en kwetsbaarheid.
“Ik vind het belangrijk om ook de dingen te durven benoemen die pijnlijk zijn. Moeilijke onderwerpen bespreekbaar maken, ga ik niet uit de weg.”
Theater loopt als een rode draad door Natacha’s leven. Ze groeide op in een echte toneelfamilie en stond op zevenjarige leeftijd al op de planken. Dankzij Eigen Regie staat ze nu opnieuw op het podium en krijgt ze de kans om haar liefde voor theater nieuw leven in te blazen.
“Het mooie aan Eigen Regie is dat we vertrekken vanuit onze eigen levensverhalen. We kunnen zelf accenten leggen en tonen wie we zijn, met onze ervaringen, talenten en mogelijkheden.”
Ook haar poëzie hoopt ze een plaats te geven in de voorstelling. Ze heeft al een dichtbundel klaar en droomt ervan om haar woorden met het publiek te delen.
Een plek vinden binnen de groep ging voor Natacha niet vanzelf. Ze had tijd nodig om zich thuis te voelen, maar ervaart de groep intussen als een warme plek waar deelnemers elkaar steunen.
“Als je samen bent met lotgenoten, begrijp je elkaar vaak zonder woorden. Dat maakt het ook zo mooi.”
Ook voor zichzelf werd het traject een leerproces. Natacha leerde haar grenzen beter bewaken en durfde haar (elektrische) rolstoel mee te brengen naar de repetities om comfortabeler te kunnen deelnemen.
“Het is pas door je kwetsbaarheid te durven tonen en te omarmen dat je echt in je kracht kunt komen te staan.”
Natacha hoopt dat Eigen Regie mensen aan het denken zet en bijdraagt aan een warme, zorgzame en inclusieve samenleving.
“We zijn allemaal mensen op de eerste plaats. Iedereen wil gezien, gehoord en begrepen worden.”
Ze vindt het belangrijk dat mensen met een handicap zelf hun verhaal kunnen vertellen en dat er meer aandacht komt voor hun talenten en mogelijkheden.
“Als er na een voorstelling maar één iemand naar huis gaat die ons verhaal meeneemt en daardoor anders naar mensen kijkt, dan kan dat al iets in beweging zetten zoals een steentje dat in het water valt en rimpelingen veroorzaakt.”
Natacha